Prawo pierwokupu

Prawo pierwokupu kojarzy się głównie ze sprzedażą dzierżawionych gruntów bądź też lokali komunalnych, to jednak ma również zastosowanie w prywatnym obrocie nieruchomościami. Pierwokup dotyczy sytuacji, w której nabywca nieruchomości zamierza sprzedać zakupioną uprzednio nieruchomość osobie trzeciej. Tego typu rozporządzenie możliwe jest jedynie z poszanowaniem prawa osoby, na rzecz której zastrzeżono pierwokup. Ważną zasadą, związaną z prawem pierwokupu jest też to, że jeżeli mamy do czynienia z kilkoma uprawnionymi, a niektórzy nie chcą skorzystać ze swojego prawa, pozostali mogą wykonać je w całości. Należy również podkreślić, że prawo pierwokupu ma charakter niezbywalny i niepodzielny. Nie można go zatem sprzedać osobie trzeciej albo wykorzystać tylko w pewnym zakresie, kupując na przykład część sprzedawanej nieruchomości. Skorzystanie z prawa pierwokupu polega na tym, że uprawniony składa sprzedającemu odpowiednie oświadczenie, że wyraża chęć zakupu danej nieruchomości na warunkach ustalonych pomiędzy sprzedającym a kupującym. Oświadczenie to wymaga ściśle określonej formy. Takiej samej formy, jak zawarcie umowy sprzedaży. W odniesieniu do nieruchomości musi być w formie aktu notarialnego. Uprawniony ma też ściśle określony czas na skorzystanie ze swojego prawa, jest to miesiąc, a czas liczy się od otrzymania zawiadomienia od sprzedającego o chęci sprzedaży. Treść umowy z uprawnionym do pierwokupu pozostaje taka sama, co umowa warunkowa zawarta z osobą trzecią.  Procedura sprzedaży nieruchomości z uwagi na prawo pierwokupu może się znacząco wydłużyć, zamiast szybkiej i bezproblemowej transakcji, sprzedający borykają się z dodatkowymi obowiązkami i dokumentami, jakie należy sporządzić.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

rozkowicz.plstrony internetowe Rożkowicz